Μην θεωρείς τίποτα δεδομένο...

 

Είναι και κάποιοι άνθρωποι που τους έχεις πάντα δεδομένους.

Στέκουν εκεί να σε ακούσουν.. να σε στηρίξουν. Πάντα εκεί, πάντα δυνατοί για τις αδύνατες στιγμές σου. Kυματοθραύστες .

Αλλα τους ανθρώπους που θεωρείς δεδομένους δεν τους πολυσέβεσαι.

Δεν τους σέβεσαι ,είτε είναι μάνα,πατέρας,φιλος,σύντροφος.Τους φωνάζεις,ξεσπάς πάνω τους,γίνεσαι απότομος.Ακριβώς επειδή τους θεωρείς δεδομένους.

Και ξεχνάς την ουσία ..κανείς άνθρωπος δεν είναι δεδομένος. Όλοι μπορούν να εκλείψουν από τη μια στιγμή στην άλλη, ιδίως όταν δεν έχουν το σεβασμό που πρέπει .

Σεβασμό θέλει αυτός που σου στέκεται.

Αγάπα τον κι εσύ και μη μοιράζεις διαόλους. Μη φέρεσαι σα να είσαι βέβαιος ότι θα είναι πάντα εκεί. Γιατί θα έρθει η μέρα που δεν θα είναι.

Και καλά θα κάνει, εδώ που τα λέμε, αν δεν τον σέβεσαι.

Σεβασμό κι αγάπη θέλουν οι άνθρωποι που στέκουν δίπλα μας. Είναι νόμος.

Άσε τους εγωισμούς στην άκρη.

Κανείς δε σου δίνει το δικαίωμα, μην το παίρνεις από μόνος σου.

Πάρε ό,τι έχει να σου δώσει ο άλλος,ένα χαμόγελο, ένα νεύμα.

Αυτοί οι άνθρωποι δυστυχώς αρκούνται και στα λίγα,όμως ίσως να μην είναι πάντα εκεί...

Είναι και κάποιοι άνθρωποι που τους έχεις πάντα για δεδομένους. Στέκουν εκεί να σε ακούσουν, να σε στηρίξουν, να σε συμβουλεύσουν. Είναι αυτοί που θα σε κρατήσουν να μην πέσεις, θα σε βοηθήσουν να μη βουλιάξεις. Πάντα εκεί, πάντα δυνατοί για τις αδύνατες στιγμές σου. Πάντα οι κυματοθραύστες σου στα ζόρια, τα εξιλαστήρια θύματα στα άδικά σου. Κι έχεις πολλά άδικα. Γιατί τους ανθρώπους που θεωρείς δεδομένους δεν τους πολυσέβεσαι. Μπορεί να μη σου αρέσει να το ακούς αυτό αλλά είναι η αλήθεια. Δεν τους σέβεσαι φίλε. Τους φωνάζεις, τους αδικείς, ξεσπάς πάνω τους τα ζόρια σου. Γίνεσαι απότομος, σκληρός. Ζητάς ολοένα και περισσότερα. Ναι, εγωιστής γίνεσαι. Ακριβώς επειδή τους θεωρείς δεδομένους. Και μες τη σιγουριά σου αυτή, ξεχνάς το βασικό. Κανείς άνθρωπος, ποτέ, δεν είναι δεδομένος. Όλοι μπορούν να εκλείψουν από τη μια στιγμή στην άλλη, ιδίως όταν δεν έχουν το σεβασμό που πρέπει στον καθένα τους. Ναι φίλε. Σεβασμό θέλει αυτός που σου στέκεται. Μήτε λεφτά, μήτε διάκριση, μήτε τίποτα. Σ’αγαπά και σου στέκεται. Και θέλει το καλό σου. Αγάπα τον κι εσύ και μη μοιράζεις διαόλους. Μην του φορτώνεις τα άδικά σου, μη φέρεσαι σα να είσαι βέβαιος ότι θα είναι πάντα εκεί. Γιατί μπορεί να έρθει μέρα που να μην είναι. Μπορεί να γυρίσει μια μέρα και να σου ρίξει πέντε φάσκελα. Να σε παρατήσει. Και καλά θα κάνει, εδώ που τα λέμε, αν δεν τον σέβεσαι. Καλά θα κάνει αν βλέπει ότι τον έχεις στανταράκι και γι’αυτό του “πεταματού” όπως λέει κι ο λαός. Σεβασμό κι αγάπη θέλουν οι άνθρωποι που στέκουν δίπλα μας. Είναι νόμος. Άσε τους εγωισμούς στην άκρη. Δεν είσαι τίποτα το σπέσιαλ για να μπορείς να φέρεσαι άσχημα. Κανείς δε σου δίνει το δικαίωμα, μην το παίρνεις από μόνος σου. Πάρε ό,τι έχει να σου δώσει ο άλλος και πες ευχαριστώ. Κι ας είναι χωρίς λόγια. Ας είναι με ένα χαμόγελο, με ένα σφίξιμο του χεριού. Ας είναι ό,τι νάναι αρκεί να έρχεται από την καρδιά σου. Αυτοί οι άνθρωποι που στέκουν δίπλα σου από αγάπη, δε θα σου ζητήσουν ποτέ ψωμί. Αρκούνται και σε ψίχουλα. Μην τους τα στερείς. Σκέψου λίγο κι αυτούς, όχι μόνο την πάρτη σου…

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.awakengr.com/afton-pou-steki-dipla-sou-min-ton-theoris-dedomeno-sevasou-ton/

Είναι και κάποιοι άνθρωποι που τους έχεις πάντα για δεδομένους. Στέκουν εκεί να σε ακούσουν, να σε στηρίξουν, να σε συμβουλεύσουν. Είναι αυτοί που θα σε κρατήσουν να μην πέσεις, θα σε βοηθήσουν να μη βουλιάξεις. Πάντα εκεί, πάντα δυνατοί για τις αδύνατες στιγμές σου. Πάντα οι κυματοθραύστες σου στα ζόρια, τα εξιλαστήρια θύματα στα άδικά σου. Κι έχεις πολλά άδικα. Γιατί τους ανθρώπους που θεωρείς δεδομένους δεν τους πολυσέβεσαι. Μπορεί να μη σου αρέσει να το ακούς αυτό αλλά είναι η αλήθεια. Δεν τους σέβεσαι φίλε. Τους φωνάζεις, τους αδικείς, ξεσπάς πάνω τους τα ζόρια σου. Γίνεσαι απότομος, σκληρός. Ζητάς ολοένα και περισσότερα. Ναι, εγωιστής γίνεσαι. Ακριβώς επειδή τους θεωρείς δεδομένους. Και μες τη σιγουριά σου αυτή, ξεχνάς το βασικό. Κανείς άνθρωπος, ποτέ, δεν είναι δεδομένος. Όλοι μπορούν να εκλείψουν από τη μια στιγμή στην άλλη, ιδίως όταν δεν έχουν το σεβασμό που πρέπει στον καθένα τους. Ναι φίλε. Σεβασμό θέλει αυτός που σου στέκεται. Μήτε λεφτά, μήτε διάκριση, μήτε τίποτα. Σ’αγαπά και σου στέκεται. Και θέλει το καλό σου. Αγάπα τον κι εσύ και μη μοιράζεις διαόλους. Μην του φορτώνεις τα άδικά σου, μη φέρεσαι σα να είσαι βέβαιος ότι θα είναι πάντα εκεί. Γιατί μπορεί να έρθει μέρα που να μην είναι. Μπορεί να γυρίσει μια μέρα και να σου ρίξει πέντε φάσκελα. Να σε παρατήσει. Και καλά θα κάνει, εδώ που τα λέμε, αν δεν τον σέβεσαι. Καλά θα κάνει αν βλέπει ότι τον έχεις στανταράκι και γι’αυτό του “πεταματού” όπως λέει κι ο λαός. Σεβασμό κι αγάπη θέλουν οι άνθρωποι που στέκουν δίπλα μας. Είναι νόμος. Άσε τους εγωισμούς στην άκρη. Δεν είσαι τίποτα το σπέσιαλ για να μπορείς να φέρεσαι άσχημα. Κανείς δε σου δίνει το δικαίωμα, μην το παίρνεις από μόνος σου. Πάρε ό,τι έχει να σου δώσει ο άλλος και πες ευχαριστώ. Κι ας είναι χωρίς λόγια. Ας είναι με ένα χαμόγελο, με ένα σφίξιμο του χεριού. Ας είναι ό,τι νάναι αρκεί να έρχεται από την καρδιά σου. Αυτοί οι άνθρωποι που στέκουν δίπλα σου από αγάπη, δε θα σου ζητήσουν ποτέ ψωμί. Αρκούνται και σε ψίχουλα. Μην τους τα στερείς. Σκέψου λίγο κι αυτούς, όχι μόνο την πάρτη σου…

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.awakengr.com/afton-pou-steki-dipla-sou-min-ton-theoris-dedomeno-sevasou-ton/

Είναι και κάποιοι άνθρωποι που τους έχεις πάντα για δεδομένους. Στέκουν εκεί να σε ακούσουν, να σε στηρίξουν, να σε συμβουλεύσουν. Είναι αυτοί που θα σε κρατήσουν να μην πέσεις, θα σε βοηθήσουν να μη βουλιάξεις. Πάντα εκεί, πάντα δυνατοί για τις αδύνατες στιγμές σου. Πάντα οι κυματοθραύστες σου στα ζόρια, τα εξιλαστήρια θύματα στα άδικά σου. Κι έχεις πολλά άδικα. Γιατί τους ανθρώπους που θεωρείς δεδομένους δεν τους πολυσέβεσαι. Μπορεί να μη σου αρέσει να το ακούς αυτό αλλά είναι η αλήθεια. Δεν τους σέβεσαι φίλε. Τους φωνάζεις, τους αδικείς, ξεσπάς πάνω τους τα ζόρια σου. Γίνεσαι απότομος, σκληρός. Ζητάς ολοένα και περισσότερα. Ναι, εγωιστής γίνεσαι. Ακριβώς επειδή τους θεωρείς δεδομένους. Και μες τη σιγουριά σου αυτή, ξεχνάς το βασικό. Κανείς άνθρωπος, ποτέ, δεν είναι δεδομένος. Όλοι μπορούν να εκλείψουν από τη μια στιγμή στην άλλη, ιδίως όταν δεν έχουν το σεβασμό που πρέπει στον καθένα τους. Ναι φίλε. Σεβασμό θέλει αυτός που σου στέκεται. Μήτε λεφτά, μήτε διάκριση, μήτε τίποτα. Σ’αγαπά και σου στέκεται. Και θέλει το καλό σου. Αγάπα τον κι εσύ και μη μοιράζεις διαόλους. Μην του φορτώνεις τα άδικά σου, μη φέρεσαι σα να είσαι βέβαιος ότι θα είναι πάντα εκεί. Γιατί μπορεί να έρθει μέρα που να μην είναι. Μπορεί να γυρίσει μια μέρα και να σου ρίξει πέντε φάσκελα. Να σε παρατήσει. Και καλά θα κάνει, εδώ που τα λέμε, αν δεν τον σέβεσαι. Καλά θα κάνει αν βλέπει ότι τον έχεις στανταράκι και γι’αυτό του “πεταματού” όπως λέει κι ο λαός. Σεβασμό κι αγάπη θέλουν οι άνθρωποι που στέκουν δίπλα μας. Είναι νόμος. Άσε τους εγωισμούς στην άκρη. Δεν είσαι τίποτα το σπέσιαλ για να μπορείς να φέρεσαι άσχημα. Κανείς δε σου δίνει το δικαίωμα, μην το παίρνεις από μόνος σου. Πάρε ό,τι έχει να σου δώσει ο άλλος και πες ευχαριστώ. Κι ας είναι χωρίς λόγια. Ας είναι με ένα χαμόγελο, με ένα σφίξιμο του χεριού. Ας είναι ό,τι νάναι αρκεί να έρχεται από την καρδιά σου. Αυτοί οι άνθρωποι που στέκουν δίπλα σου από αγάπη, δε θα σου ζητήσουν ποτέ ψωμί. Αρκούνται και σε ψίχουλα. Μην τους τα στερείς. Σκέψου λίγο κι αυτούς, όχι μόνο την πάρτη σου…

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.awakengr.com/afton-pou-steki-dipla-sou-min-ton-theoris-dedomeno-sevasou-ton/