Καλή Χρονιά είπα;Δεν είπα.
Καλή Χρονιά ,λοιπόν, μετρώντας έτη προς τα πίσω.
Στον έξω κόσμο συμβαίνουν πράγματα και θάματα και εμείς προχωράμε σταθερά και με γοργά πλέον βήματα προς τα πίσω.Νομίζω οτι ζω σε 2 Ελλάδες.Δυστυχώς βλέπω τους φτωχούς να φτωχαίνουν και τους πλούσιους να πλουτίζουν.
Κοιτάζοντας πίσω,συνέβαινε πάντα αυτό.Θυμάμαι ο πατέρας μου κατάφερε να αγοράσει αμάξι στα 52 του χρόνια,μέχρι τότε ενα βεσπάκι είχαμε και πηγαίναμε παντού 3 άτομα.Ωστόσο, δεν θυμάμαι ποτέ να μου έλειψε κάτι ως παιδί,κάτι που δεν συμβαίνει τώρα στο παιδί μου και στο παιδί σου.Το δικό μου παιδί έχει ένα ζευγάρι παππούτσια και ακούει μόνιμα την λέξη "οχι" και ο νοών νοείτο.
Λυπάμαι που στο λέω,αλλα οδηγούμαστε με μαθηματικη ακρίβεια στον χειρότερο ορισμό της φτωχοποίησης,όμως, αυξήθηκε η πώληση των καινούργιων αυτοκινήτων κατα 12%,χωρις οι τράπεζες να δίνουν δάνεια.Παραξενα πραγματα...!Αυτο που σίγουρα ξέρω είναι πως αυτες τις μερες περνάνε ενα τραγικο,για ακομα μια φορά,νομοσχεδιο στην βουλή (αρνούμαι να το γράψω με κεφαλαίο).
Ξεκινούν ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας,καταργείται το δικαίωμα στην απεργία και όσοι έχουν 3+ παιδιά τιμωρούνται.
Πλειστηριασμοί στα σπίτια αυτών που έφτυσαν αίμα,αυτών που δούλευαν 2 και 3 δουλειές για να έχουν τα παιδιά τους ένα κεραμιδι πάνω απο το κεφάλι τους.Κάποτε έβγαινε απο το στόμα όλων των γονέων "ό,τι και να γίνει,θα έχεις ένα κεραμίδι πάνω απο το κεφάλι σου παιδί μου,δεν θα μείνεις στον δρόμο" . Τα σπίτια που λύσαμε τις παιδικές μας απορίες μεγαλώνοντας,τα σπίτια που κλάψαμε,που γελάσαμε.Εκεί που μαζευτήκαμε οικογενειακά και τρωγαμε .Εκεί που ερωτευτήκαμε,εκεί που φιλήσαμε τα χείλη που αγαπήσαμε.Εκεί που βρίσκονται οι σημαντικότεροι άνθρωποι της ζωής μας.Εκεί που μεγαλώνουμε τώρα τα παιδιά μας.Αυτά τα σπίτια τα δικάς μας.!Που ξαφνικά η κυβέρνηση έγινε ιδιοκτήτης αυτών και εμείς ενοικιαστές.Πλέον θέλει να μας τα πάρει.Γι'αυτό μας εκπαιδεύει,στις ουρές των ATMs,στις ουρές της φτωχοποίησης,στις ουρές των μελλοντικών συσσιτίων.
Παράνομη η απεργία θα σου πει μετά,αυτήν με την οποία δούλευες μέχρι τώρα 8ωρο.Αλλα τι λεω,καταργήθηκε ανεπίσημα το 8ωρο.Γι αυτο τωρα δουλεύεις 15ωρο και γι'αυτο σου δίνει και οτι λεφτά γουστάρει.Τώρα κακομοίρη μου δεν θα έχεις δικαίωμα να μιλήσεις.Τρομοκρατία λόγου θα λέγεται και ίσως αύριο με την τεχνολογία καταφέρουν να σου διαβάζουν και την σκεψη..Εδώ στην Λάρισα ζητησαν τα δώρα χριστουγέννων πίσω και όσοι δεν τα έδωσαν απολύθηκαν.
Και οι τρίτεκνοι - πολύτεκνοι καλα να πάθουν που έκαναν πολλά παιδιά.Μα ειλικρινά τι σκεφτόσασταν;Οτι υπάρχει κράτος να σας στηρίξει;Σε λίγο θα πληρώνετε φόρο για τα επιπλέον παιδιά για να μην σας πω οτι θα προσκομίζετε και αίτημα ώστε να σας δωθεί το δικαίωμα για κάνετε και άλλο παιδί.
Και σκέφτομαι όλα αυτά και δακρύζω,γιατί εκεί έξω δεν έχει πάρει χαμπάρι κανείς.Ή θα μου απαντάνε οτι έτσι είναι τα πράγματα ,βλέποντας τα πάντα ως φυσιολογικά ή απλά δεν θα ζορίζονται και συνεπώς δεν θα τους νοιάζει.
Γυρίσαμε πολλά χρόνια πίσω , σπίτια χωρίς ρεύμα, ψάρι μια φορά το μήνα, μακαρόνια καθε μέρα και ουρές.Ουρές στο τζάμπα,στο 1 ευρώ,στα 5ευρώ,στις προσφορές και στα εστιατόρια των μεγάλων καταστημάτων τρώγοντας με 2 ευρώ.Μήπως πήρε κανείς σας χαμπάρι στην τεράστια βασιλόπιτα των δήμων "ποιοι" ανθρωποι περίμεναν για ένα κομμάτι;;;;
Πόσα χρόνια πίσω μετράμε ;;;;
Αόρατος ή όχι;;;Αδύναμος ή όχι;;
Άραγε πόσα μερόνυχτα περιμενες την κόκκινη αυτή ειδοποίηση;
One viewed,20 Likes,2 PMs..Πόσα "διαβάστηκαν", που δεν απαντήθηκαν.
Ναι, μιλάω για αυτόν τον μπλέ τοίχο που έχει γίνει προέκταση του χεριού σου.
Βλέπω την αλόγιστη χρήση αφήνοντας τον να εισαχθεί στην ζωή σου κ δείχνεις
τα "wanna be" κομμάτια σου...
Ένας γυάλινος μπλέ ιστότοπος που άλλαξε ζωές, FB.
Μέσα σε αυτόν τον γυαλινο κόσμο υπάρχει ότι δεν έχεις στην αληθινή ζωή σου.
Χωρίς ελαττώματα,μόνο βραδινές εξόδους,χαμόγελα παντού,πάς για καφέ,τρώς γκουρμεδιές και αποφθέγματα..
Ω, Θεέ μου,πόσα πολλά απο δαύτα.Αναρωτιέμαι αν έκανες ποτέ πράξη ΕΝΑ απο αυτά.!
Νομίζεις που εδώ έχεις την δεύτερη ευκαιρία να αποκτήσεις (έστω) εικονικά ότι δεν κατάφερες στην αλήθεια.
Μπορείς απλά να είσαι όποιος θέλεις..
Μα που πήγε η οικονομική κρίση εδω μέσα;
Καλοφτιαγμένες σχέσεις που δεν μαλώνουν ποτέ.Φιλίες ιδανικές.'Αντρες και γυναίκες απο καρτ ποστάλ,όχι περίσσιο πάχος,όχι σημάδια,τέλεια μαλλιά,χείλια,ρούχα,μόνιμα στυλάτοι και ας μην υπάρχει ίχνος make up.
Και ξαφνικά μπαίνεις στην παγίδα που έφτιαξες,ΣΥΓΚΡΙΝΕΙΣ!
Συγκρίνεις τις εικονικές ζωές με την αληθινή σου ζωή και στεναχωριεσαι.Αλλοι πεφτουν σε καταθλιψη,αλλοι αυτοκτονούν,παιδιά χάνουν την αυτοπεποίθηση τους,μπλέκουν σε κόλπα επιτήδειων επειδή δεν μπόρεσες να τα προστατέψεις.Ο φόβος ο δικός σου και η άρνηση να τους μιλήσεις ,να τους δείξεις τον σωστό ηλεκτρονικό δρόμο σε αυτήν την ηλεκτρονική ζωή,τα οδηγεί σε μονοπάτια που μπορεί να τους αλλάξει για πάντα την ζωή.Δεν το καταλαβαίνεις τώρα,αλλα όταν θα το καταλαβεις,θα ειναι αργά..
Νοιώθεις άσχημα που δεν βγήκες σήμερα,νοιώθεις άσχημα που δεν ταξίδεψες ,που δεν πήγες βόλτα,που πιθανόν να μην πας ποτέ σε αυτές τις διακοπές που ονειρεύεσαι.
Στεναχωριέσαι που ο άλλος κάνει live μεταδώσεις και εσύ είσαι πάλι σπίτι.
Για να μην μιλήσω για εκείνους του ανθρώπους που έχουν τον μπλε τοίχο απλά για να παρατηρούν την ζωή σου και μετά να σχολιάζουν με τον πλησίον τους κάθε σου κίνηση.Αυτό υπάρχει παντού γύρω μας,αλλά γιατί τους το επιτρέπεις δεν ξέρω.
Ωστόσο υπάρχει μια μικρή μερίδα ανθρώπων που ανοίγουν ορίζοντες.
Ανοίγουν τα μάτια τους ,διαβάζουν,μαθαίνουν,ανταλλάσουν γνώμες,μουσικές.
Κάνουν καλύτερο το σήμερα τους.
..ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟΥΣ ..
Έχεις σκεφτεί πόσο καλύτερα θα ήταν,ΑΝ,έδινες λιγότερη σημασία..;
Αν απλά δεν είχες γνώμονα της καθημερινότητας σου αυτην την κόκκινη ειδοποίηση,
του μικρόκοσμου που έφτιαξες.
Αν απλά πίστευες οτι δεν υπάρχει αψεγάδιαστος άνθρωπος ,οικογένειες και κόσμος
όπως στην αληθινή σου ζωή.
Ισως τότε να σταματούσες την επιρροη του μικρόκοσμου στην πραγματική σου ζωή.
Γιατί η ζωή σου είναι εκεί που ο μπλέ τοίχος "πέφτει".
Μην εξαρτάσαι απο αυτόν,έχεις την δύναμη..
Ζούσες κ πριν απο αυτόν,θυμάσαι;;;;;
Χαμογελούν δυνατά και κάνουν θόρυβο,νομίζεις οτι είναι στην κοσμάρα τους,μα πίστεψε με δεν είναι οτι βλέπεις.
Είναι αυτοί οι άνθρωποι που έχουν περάσει τα μύρια όσα,έχουν βρεθεί ένα βήμα πριν την κόλαση.Γελάνε με την ψυχή τους ,δεν θέλουν να σε φέρουν σε δύσκολη θέση,απλά το κάνουν αυθόρμητα.Προσπαθούν να είναι αισιόδοξοι,βλέπουν την καλή πλευρά των πραγμάτων,προσπαθούν όσο γίνεται.Σε κάνουν να αναρωτιέσαι "μα καλά όλα τους πάνε πρίμα,δεν έχουν προβλήματα" ,άλλες πάλι φορές λες "α καλα, αυτος είναι στην κοσμάρα του" .Όμως δεν είναι έτσι,ποτέ δεν είναι έτσι.
Συνηδειτοποιούν οτι το χαμόγελο και η χαρά δεν κοστίζουν,κάθε άλλο.. Δεν τους αγγίζει τίποτα και κανένας.Μπορεί να τους πεις και αναίσθητους,όμως δεν είναι,απλά έχουν
πονέσει, έχουν ματώσει και τώρα έχουν φτάσει σε σημείο ανοσίας. Οι
άνθρωποι με τα δυνατά χαμόγελα κρύβουν χειμάρρους δακρύων στην καρδιά τους. Δεν
υπάρχουν δυνατοί άνθρωποι με εύκολο παρελθόν. Γι’ αυτό την επόμενη φορά που θα θαυμάσεις την ενέργειά κάποιου, τις συμβουλές του,
την ηρεμία τουι, τη σταθερότητα στις κινήσεις του, να ξέρεις πως είναι
ένας καπετάνιος που γλύτωσε από μεγάλη φουρτούνα. Δεν σνομπάρουν,ούτε αγνοούν την πραγματικότητα. Απλά χαμογελούν,αποπνέουν μια κατάσταση "Ζεν" και ξέρουν πως το να χαμογελάς,δεν κοστίζει τίποτα...
Σαν να μη τους αγγίζει τίποτα και κανένας.
Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.awakengr.com/osi-geloun-dynata-perasan-dyskola/
Σαν να μη τους αγγίζει τίποτα και κανένας.
Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.awakengr.com/osi-geloun-dynata-perasan-dyskola/
Είναι και κάποιοι άνθρωποι που τους έχεις
πάντα δεδομένους.
Στέκουν εκεί να σε ακούσουν.. να σε
στηρίξουν. Πάντα εκεί, πάντα δυνατοί για τις αδύνατες στιγμές σου. Kυματοθραύστες .
Αλλα τους ανθρώπους που θεωρείς δεδομένους
δεν τους πολυσέβεσαι.
Δεν τους σέβεσαι ,είτε
είναι μάνα,πατέρας,φιλος,σύντροφος.Τους φωνάζεις,ξεσπάς πάνω τους,γίνεσαι
απότομος.Ακριβώς επειδή τους θεωρείς δεδομένους.
Και ξεχνάς την ουσία ..κανείς άνθρωπος δεν
είναι δεδομένος. Όλοι μπορούν να εκλείψουν από τη μια στιγμή στην άλλη, ιδίως
όταν δεν έχουν το σεβασμό που πρέπει .
Σεβασμό θέλει αυτός που σου στέκεται.
Αγάπα τον κι εσύ και μη μοιράζεις διαόλους. Μη
φέρεσαι σα να είσαι βέβαιος ότι θα είναι πάντα εκεί. Γιατί θα έρθει η μέρα που
δεν θα είναι.
Και
καλά θα κάνει, εδώ που τα λέμε, αν δεν τον σέβεσαι.
Σεβασμό κι αγάπη θέλουν οι άνθρωποι που
στέκουν δίπλα μας. Είναι νόμος.
Άσε τους εγωισμούς στην άκρη.
Κανείς δε σου δίνει το δικαίωμα, μην το
παίρνεις από μόνος σου.
Πάρε ό,τι έχει να σου δώσει ο άλλος,ένα
χαμόγελο, ένα νεύμα.
Αυτοί οι άνθρωποι δυστυχώς αρκούνται και στα
λίγα,όμως ίσως να μην είναι πάντα εκεί...
Είναι και κάποιοι
άνθρωποι που τους έχεις πάντα για δεδομένους.
Στέκουν εκεί να σε ακούσουν, να σε στηρίξουν, να σε συμβουλεύσουν.
Είναι αυτοί που θα σε κρατήσουν να μην πέσεις, θα σε βοηθήσουν να μη
βουλιάξεις.
Πάντα εκεί, πάντα δυνατοί για τις αδύνατες στιγμές σου.
Πάντα οι κυματοθραύστες σου στα ζόρια, τα εξιλαστήρια θύματα στα άδικά
σου. Κι έχεις πολλά άδικα.
Γιατί τους ανθρώπους που θεωρείς δεδομένους δεν τους πολυσέβεσαι. Μπορεί
να μη σου αρέσει να το ακούς αυτό αλλά είναι η αλήθεια.
Δεν τους σέβεσαι φίλε. Τους φωνάζεις, τους αδικείς, ξεσπάς πάνω τους τα
ζόρια σου. Γίνεσαι απότομος, σκληρός. Ζητάς ολοένα και περισσότερα.
Ναι, εγωιστής γίνεσαι. Ακριβώς επειδή τους θεωρείς δεδομένους.
Και μες τη σιγουριά σου αυτή, ξεχνάς το βασικό.
Κανείς άνθρωπος, ποτέ, δεν είναι δεδομένος. Όλοι μπορούν να εκλείψουν
από τη μια στιγμή στην άλλη, ιδίως όταν δεν έχουν το σεβασμό που πρέπει
στον καθένα τους.
Ναι φίλε. Σεβασμό θέλει αυτός που σου στέκεται. Μήτε λεφτά, μήτε
διάκριση, μήτε τίποτα.
Σ’αγαπά και σου στέκεται. Και θέλει το καλό σου. Αγάπα τον κι εσύ και μη
μοιράζεις διαόλους. Μην του φορτώνεις τα άδικά σου, μη φέρεσαι σα να
είσαι βέβαιος ότι θα είναι πάντα εκεί.
Γιατί μπορεί να έρθει μέρα που να μην είναι.
Μπορεί να γυρίσει μια μέρα και να σου ρίξει πέντε φάσκελα. Να σε
παρατήσει.
Και καλά θα κάνει, εδώ που τα λέμε, αν δεν τον σέβεσαι. Καλά θα κάνει αν
βλέπει ότι τον έχεις στανταράκι και γι’αυτό του “πεταματού” όπως λέει
κι ο λαός.
Σεβασμό κι αγάπη θέλουν οι άνθρωποι που στέκουν δίπλα μας. Είναι νόμος.
Άσε τους εγωισμούς στην άκρη. Δεν είσαι τίποτα το σπέσιαλ για να μπορείς
να φέρεσαι άσχημα. Κανείς δε σου δίνει το δικαίωμα, μην το παίρνεις από
μόνος σου.
Πάρε ό,τι έχει να σου δώσει ο άλλος και πες ευχαριστώ. Κι ας είναι χωρίς
λόγια. Ας είναι με ένα χαμόγελο, με ένα σφίξιμο του χεριού. Ας είναι
ό,τι νάναι αρκεί να έρχεται από την καρδιά σου.
Αυτοί οι άνθρωποι που στέκουν δίπλα σου από αγάπη, δε θα σου ζητήσουν
ποτέ ψωμί. Αρκούνται και σε ψίχουλα. Μην τους τα στερείς.
Σκέψου λίγο κι αυτούς, όχι μόνο την πάρτη σου…
Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.awakengr.com/afton-pou-steki-dipla-sou-min-ton-theoris-dedomeno-sevasou-ton/
Είναι και κάποιοι
άνθρωποι που τους έχεις πάντα για δεδομένους.
Στέκουν εκεί να σε ακούσουν, να σε στηρίξουν, να σε συμβουλεύσουν.
Είναι αυτοί που θα σε κρατήσουν να μην πέσεις, θα σε βοηθήσουν να μη
βουλιάξεις.
Πάντα εκεί, πάντα δυνατοί για τις αδύνατες στιγμές σου.
Πάντα οι κυματοθραύστες σου στα ζόρια, τα εξιλαστήρια θύματα στα άδικά
σου. Κι έχεις πολλά άδικα.
Γιατί τους ανθρώπους που θεωρείς δεδομένους δεν τους πολυσέβεσαι. Μπορεί
να μη σου αρέσει να το ακούς αυτό αλλά είναι η αλήθεια.
Δεν τους σέβεσαι φίλε. Τους φωνάζεις, τους αδικείς, ξεσπάς πάνω τους τα
ζόρια σου. Γίνεσαι απότομος, σκληρός. Ζητάς ολοένα και περισσότερα.
Ναι, εγωιστής γίνεσαι. Ακριβώς επειδή τους θεωρείς δεδομένους.
Και μες τη σιγουριά σου αυτή, ξεχνάς το βασικό.
Κανείς άνθρωπος, ποτέ, δεν είναι δεδομένος. Όλοι μπορούν να εκλείψουν
από τη μια στιγμή στην άλλη, ιδίως όταν δεν έχουν το σεβασμό που πρέπει
στον καθένα τους.
Ναι φίλε. Σεβασμό θέλει αυτός που σου στέκεται. Μήτε λεφτά, μήτε
διάκριση, μήτε τίποτα.
Σ’αγαπά και σου στέκεται. Και θέλει το καλό σου. Αγάπα τον κι εσύ και μη
μοιράζεις διαόλους. Μην του φορτώνεις τα άδικά σου, μη φέρεσαι σα να
είσαι βέβαιος ότι θα είναι πάντα εκεί.
Γιατί μπορεί να έρθει μέρα που να μην είναι.
Μπορεί να γυρίσει μια μέρα και να σου ρίξει πέντε φάσκελα. Να σε
παρατήσει.
Και καλά θα κάνει, εδώ που τα λέμε, αν δεν τον σέβεσαι. Καλά θα κάνει αν
βλέπει ότι τον έχεις στανταράκι και γι’αυτό του “πεταματού” όπως λέει
κι ο λαός.
Σεβασμό κι αγάπη θέλουν οι άνθρωποι που στέκουν δίπλα μας. Είναι νόμος.
Άσε τους εγωισμούς στην άκρη. Δεν είσαι τίποτα το σπέσιαλ για να μπορείς
να φέρεσαι άσχημα. Κανείς δε σου δίνει το δικαίωμα, μην το παίρνεις από
μόνος σου.
Πάρε ό,τι έχει να σου δώσει ο άλλος και πες ευχαριστώ. Κι ας είναι χωρίς
λόγια. Ας είναι με ένα χαμόγελο, με ένα σφίξιμο του χεριού. Ας είναι
ό,τι νάναι αρκεί να έρχεται από την καρδιά σου.
Αυτοί οι άνθρωποι που στέκουν δίπλα σου από αγάπη, δε θα σου ζητήσουν
ποτέ ψωμί. Αρκούνται και σε ψίχουλα. Μην τους τα στερείς.
Σκέψου λίγο κι αυτούς, όχι μόνο την πάρτη σου…
Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.awakengr.com/afton-pou-steki-dipla-sou-min-ton-theoris-dedomeno-sevasou-ton/
Είναι και κάποιοι
άνθρωποι που τους έχεις πάντα για δεδομένους.
Στέκουν εκεί να σε ακούσουν, να σε στηρίξουν, να σε συμβουλεύσουν.
Είναι αυτοί που θα σε κρατήσουν να μην πέσεις, θα σε βοηθήσουν να μη
βουλιάξεις.
Πάντα εκεί, πάντα δυνατοί για τις αδύνατες στιγμές σου.
Πάντα οι κυματοθραύστες σου στα ζόρια, τα εξιλαστήρια θύματα στα άδικά
σου. Κι έχεις πολλά άδικα.
Γιατί τους ανθρώπους που θεωρείς δεδομένους δεν τους πολυσέβεσαι. Μπορεί
να μη σου αρέσει να το ακούς αυτό αλλά είναι η αλήθεια.
Δεν τους σέβεσαι φίλε. Τους φωνάζεις, τους αδικείς, ξεσπάς πάνω τους τα
ζόρια σου. Γίνεσαι απότομος, σκληρός. Ζητάς ολοένα και περισσότερα.
Ναι, εγωιστής γίνεσαι. Ακριβώς επειδή τους θεωρείς δεδομένους.
Και μες τη σιγουριά σου αυτή, ξεχνάς το βασικό.
Κανείς άνθρωπος, ποτέ, δεν είναι δεδομένος. Όλοι μπορούν να εκλείψουν
από τη μια στιγμή στην άλλη, ιδίως όταν δεν έχουν το σεβασμό που πρέπει
στον καθένα τους.
Ναι φίλε. Σεβασμό θέλει αυτός που σου στέκεται. Μήτε λεφτά, μήτε
διάκριση, μήτε τίποτα.
Σ’αγαπά και σου στέκεται. Και θέλει το καλό σου. Αγάπα τον κι εσύ και μη
μοιράζεις διαόλους. Μην του φορτώνεις τα άδικά σου, μη φέρεσαι σα να
είσαι βέβαιος ότι θα είναι πάντα εκεί.
Γιατί μπορεί να έρθει μέρα που να μην είναι.
Μπορεί να γυρίσει μια μέρα και να σου ρίξει πέντε φάσκελα. Να σε
παρατήσει.
Και καλά θα κάνει, εδώ που τα λέμε, αν δεν τον σέβεσαι. Καλά θα κάνει αν
βλέπει ότι τον έχεις στανταράκι και γι’αυτό του “πεταματού” όπως λέει
κι ο λαός.
Σεβασμό κι αγάπη θέλουν οι άνθρωποι που στέκουν δίπλα μας. Είναι νόμος.
Άσε τους εγωισμούς στην άκρη. Δεν είσαι τίποτα το σπέσιαλ για να μπορείς
να φέρεσαι άσχημα. Κανείς δε σου δίνει το δικαίωμα, μην το παίρνεις από
μόνος σου.
Πάρε ό,τι έχει να σου δώσει ο άλλος και πες ευχαριστώ. Κι ας είναι χωρίς
λόγια. Ας είναι με ένα χαμόγελο, με ένα σφίξιμο του χεριού. Ας είναι
ό,τι νάναι αρκεί να έρχεται από την καρδιά σου.
Αυτοί οι άνθρωποι που στέκουν δίπλα σου από αγάπη, δε θα σου ζητήσουν
ποτέ ψωμί. Αρκούνται και σε ψίχουλα. Μην τους τα στερείς.
Σκέψου λίγο κι αυτούς, όχι μόνο την πάρτη σου…
Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.awakengr.com/afton-pou-steki-dipla-sou-min-ton-theoris-dedomeno-sevasou-ton/
Σου μιλώ για εκείνους
τους ανθρώπους…
Εκείνους τους ανθρώπους που κάνουν μία αμυχή στην ψυχή σου, που με φόρα
εισβάλλουν στον κόσμο σου, που με το ελεύθερο πνεύμα και την αλήθεια
τους σε παρασύρουν στην πιο τρελή βόλτα της ζωής σου…
Εκείνους τους ανθρώπους που απολαμβάνουν κάθε στιγμή της ζωής τους καλή
και άσχημη, που η σιωπή και το μελαγχολικό τους βλέμμα είναι πιο πλούσια
ακόμη και από τις πιο περίτεχνες λέξεις, που φεύγουν βίαια όσο βίαια
ήρθαν όχι γιατί δεν σε αγαπούν αλλά γιατί έτσι είναι προορισμένοι να
αντιδρούν στον κατακλυσμό συναισθημάτων…
Εκείνους τους ανθρώπους που γεμίζουν κάθε κενό σου κομμάτι με τις
σφιχτές τους αγκαλιές και τον τρόπο που σε αγγίζουν, που γελούν δυνατά,
κλαίνε και αυτοσαρκάζονται ακόμη και στις πιο μαύρες σελίδες της ζωής
τους…
Εκείνους τους ανθρώπους που σε παροτρύνουν να κυνηγήσεις την πιο βαθιά,
τρελή σου επιθυμία, που πιστεύουν σε σένα, που σε κοιτάζουν με λατρεία
και με ένα χαριτωμένο χαμόγελο μικρού παιδιού τη στιγμή που αφοσιώνεσαι
σε κάτι που αγαπάς γιατί ξέρουν να παραμερίζουν κάθε είδους εγωλατρεία
και να θέλουν μόνο να σαι ευτυχισμένη…
Εκείνους τους ανθρώπους που αγκιστρώνονται στην ψυχή σου και πολιορκούν
το νου και το σώμα σου, που σαν μία φωτεινή σκιά θα σε ακολουθούν πάντα
νοητά, που χάθηκαν κάπου στην πορεία αλλά πάντα θα ναι εκεί, που σε
μάγεψαν, σε φρόντισαν, σε αγάπησαν , σε λάτρεψαν και μετά σε άφησαν
γιατί δεν είχαν κάτι άλλο να σου δώσουν και δεν ήθελαν να παρασιτούν στη
ζωή σου.
Γιατί ξέρουν πως όταν αγαπάς κάποιον αληθινά, σταματάς την υπέροχη βόλτα
που σου χάρισε πριν ο χρόνος αμαυρώσει τη μαγεία της..
Εκείνοι οι άνθρωποι είναι σαν αερικά, που αν έτυχε ποτέ να τα γνωρίσεις
θα σε φέρουν ένα βήμα πιο κοντά στην δική σου Ιθάκη…
Εκείνοι οι άνθρωποι κι ο έρωτας τους είναι που πρέπει να θεωρείς
πραγματικό κόσμημα.
Όλοι οι άλλοι είναι κάλπικοι μέσα σε φανταχτερά περιτυλίγματα…
Διαβάστε όλο το άρθρο:
http://www.awakengr.com/ekini-me-to-elefthero-pnevma-pou-se-parasyroun-stin-pio-treli-volta-tis-zois-sou/
Mιλαώ για εκείνους τους ανθρώπους…
Εκείνους τους που κάνουν μία αμυχή στην ψυχή σου, που με φόρα εισβάλλουν στον κόσμο
σου, που με το ελεύθερο πνεύμα και την αλήθεια τους σε παρασύρουν στην πιο
τρελή βόλτα της ζωής σου…
Εκείνους που απολαμβάνουν κάθε στιγμή της ζωής τους καλή και άσχημη, που η
σιωπή και το μελαγχολικό τους βλέμμα είναι πιο πλούσια ακόμη και από τις πιο
περίτεχνες λέξεις, που φεύγουν βίαια όσο βίαια ήρθαν όχι γιατί δεν σε αγαπούν
αλλά γιατί έτσι είναι προορισμένοι να αντιδρούν στον κατακλυσμό συναισθημάτων…
Εκείνους τους
ανθρώπους που γεμίζουν κάθε κενό σου κομμάτι με τις σφιχτές τους αγκαλιές και
τον τρόπο που σε αγγίζουν, που γελούν δυνατά, κλαίνε και αυτοσαρκάζονται ακόμη
και στις πιο μαύρες σελίδες της ζωής τους…
Που σε παροτρύνουν να κυνηγήσεις την πιο βαθιά, τρελή σου επιθυμία,
που πιστεύουν σε σένα, που σε κοιτάζουν με λατρεία και με ένα χαριτωμένο
χαμόγελο μικρού παιδιού τη στιγμή που αφοσιώνεσαι σε κάτι που αγαπάς γιατί
ξέρουν να παραμερίζουν κάθε είδους εγωλατρεία και να θέλουν μόνο να σαι
ευτυχισμένο…
Εκείνους τους
ανθρώπους που αγκιστρώνονται στην ψυχή σου και πολιορκούν το νου και το σώμα
σου, που σαν μία φωτεινή σκιά θα σε ακολουθούν πάντα νοητά, που χάθηκαν κάπου
στην πορεία αλλά πάντα θα ναι εκεί, που σε μάγεψαν, σε φρόντισαν, σε αγάπησαν ,
σε λάτρεψαν. Γιατί ξέρουν πως είναι να αγαπάς κάποιον αληθινά..
Εκείνοι οι άνθρωποι είναι σαν αερικά, που αν
έτυχε ποτέ να τα γνωρίσεις θα σε φέρουν ένα βήμα πιο κοντά στην δική σου Ιθάκη…
Εκείνοι οι άνθρωποι κι ο έρωτας τους είναι που πρέπει να θεωρείς πραγματικό
κόσμημα.
Όλοι οι άλλοι είναι κάλπικοι μέσα σε φανταχτερά περιτυλίγματα…
Σου μιλώ για εκείνους
τους ανθρώπους…
Εκείνους τους ανθρώπους που κάνουν μία αμυχή στην ψυχή σου, που με φόρα
εισβάλλουν στον κόσμο σου, που με το ελεύθερο πνεύμα και την αλήθεια
τους σε παρασύρουν στην πιο τρελή βόλτα της ζωής σου…
Εκείνους τους ανθρώπους που απολαμβάνουν κάθε στιγμή της ζωής τους καλή
και άσχημη, που η σιωπή και το μελαγχολικό τους βλέμμα είναι πιο πλούσια
ακόμη και από τις πιο περίτεχνες λέξεις, που φεύγουν βίαια όσο βίαια
ήρθαν όχι γιατί δεν σε αγαπούν αλλά γιατί έτσι είναι προορισμένοι να
αντιδρούν στον κατακλυσμό συναισθημάτων…
Εκείνους τους ανθρώπους που γεμίζουν κάθε κενό σου κομμάτι με τις
σφιχτές τους αγκαλιές και τον τρόπο που σε αγγίζουν, που γελούν δυνατά,
κλαίνε και αυτοσαρκάζονται ακόμη και στις πιο μαύρες σελίδες της ζωής
τους…
Εκείνους τους ανθρώπους που σε παροτρύνουν να κυνηγήσεις την πιο βαθιά,
τρελή σου επιθυμία, που πιστεύουν σε σένα, που σε κοιτάζουν με λατρεία
και με ένα χαριτωμένο χαμόγελο μικρού παιδιού τη στιγμή που αφοσιώνεσαι
σε κάτι που αγαπάς γιατί ξέρουν να παραμερίζουν κάθε είδους εγωλατρεία
και να θέλουν μόνο να σαι ευτυχισμένη…
Εκείνους τους ανθρώπους που αγκιστρώνονται στην ψυχή σου και πολιορκούν
το νου και το σώμα σου, που σαν μία φωτεινή σκιά θα σε ακολουθούν πάντα
νοητά, που χάθηκαν κάπου στην πορεία αλλά πάντα θα ναι εκεί, που σε
μάγεψαν, σε φρόντισαν, σε αγάπησαν , σε λάτρεψαν και μετά σε άφησαν
γιατί δεν είχαν κάτι άλλο να σου δώσουν και δεν ήθελαν να παρασιτούν στη
ζωή σου.
Γιατί ξέρουν πως όταν αγαπάς κάποιον αληθινά, σταματάς την υπέροχη βόλτα
που σου χάρισε πριν ο χρόνος αμαυρώσει τη μαγεία της..
Εκείνοι οι άνθρωποι είναι σαν αερικά, που αν έτυχε ποτέ να τα γνωρίσεις
θα σε φέρουν ένα βήμα πιο κοντά στην δική σου Ιθάκη…
Εκείνοι οι άνθρωποι κι ο έρωτας τους είναι που πρέπει να θεωρείς
πραγματικό κόσμημα.
Όλοι οι άλλοι είναι κάλπικοι μέσα σε φανταχτερά περιτυλίγματα…
Διαβάστε όλο το άρθρο:
http://www.awakengr.com/ekini-me-to-elefthero-pnevma-pou-se-parasyroun-stin-pio-treli-volta-tis-zois-sou/
Εκείνους τους ανθρώπους
που κάνουν μία αμυχή στην ψυχή σου, που με φόρα εισβάλλουν στον κόσμο
σου, που με το ελεύθερο πνεύμα και την αλήθεια τους σε παρασύρουν στην
πιο τρελή βόλτα της ζωής σου…
Εκείνους τους ανθρώπους που απολαμβάνουν κάθε στιγμή της ζωής τους καλή
και άσχημη, που η σιωπή και το μελαγχολικό τους βλέμμα είναι πιο πλούσια
ακόμη και από τις πιο περίτεχνες λέξεις, που φεύγουν βίαια όσο βίαια
ήρθαν όχι γιατί δεν σε αγαπούν αλλά γιατί έτσι είναι προορισμένοι να
αντιδρούν στον κατακλυσμό συναισθημάτων…
Εκείνους τους ανθρώπους που γεμίζουν κάθε κενό σου κομμάτι με τις
σφιχτές τους αγκαλιές και τον τρόπο που σε αγγίζουν, που γελούν δυνατά,
κλαίνε και αυτοσαρκάζονται ακόμη και στις πιο μαύρες σελίδες της ζωής
τους…
Εκείνους τους ανθρώπους που σε παροτρύνουν να κυνηγήσεις την πιο βαθιά,
τρελή σου επιθυμία, που πιστεύουν σε σένα, που σε κοιτάζουν με λατρεία
και με ένα χαριτωμένο χαμόγελο μικρού παιδιού τη στιγμή που αφοσιώνεσαι
σε κάτι που αγαπάς γιατί ξέρουν να παραμερίζουν κάθε είδους εγωλατρεία
και να θέλουν μόνο να σαι ευτυχισμένη…
Εκείνους τους ανθρώπους που αγκιστρώνονται στην ψυχή σου και πολιορκούν
το νου και το σώμα σου, που σαν μία φωτεινή σκιά θα σε ακολουθούν πάντα
νοητά, που χάθηκαν κάπου στην πορεία αλλά πάντα θα ναι εκεί, που σε
μάγεψαν, σε φρόντισαν, σε αγάπησαν , σε λάτρεψαν και μετά σε άφησαν
γιατί δεν είχαν κάτι άλλο να σου δώσουν και δεν ήθελαν να παρασιτούν στη
ζωή σου.
Γιατί ξέρουν πως όταν αγαπάς κάποιον αληθινά, σταματάς την υπέροχη βόλτα
που σου χάρισε πριν ο χρόνος αμαυρώσει τη μαγεία της..
Εκείνοι οι άνθρωποι είναι σαν αερικά, που αν έτυχε ποτέ να τα γνωρίσεις
θα σε φέρουν ένα βήμα πιο κοντά στην δική σου Ιθάκη…
Εκείνοι οι άνθρωποι κι ο έρωτας τους είναι που πρέπει να θεωρείς
πραγματικό κόσμημα.
Όλοι οι άλλοι είναι κάλπικοι μέσα σε φανταχτερά περιτυλίγματα…
Διαβάστε όλο το άρθρο:
http://www.awakengr.com/ekini-me-to-elefthero-pnevma-pou-se-parasyroun-stin-pio-treli-volta-tis-zois-sou/
